بر اساس *استاندارد بهداشتی برای سیستم های تهویه مطبوع و تهویه متمرکز در مکان های عمومی* (WS 10013-2023) و *استاندارد بهداشتی برای طراحی مکان های عمومی*:
الزامات چیدمان: سیستم باید حداقل 10 متر از مناطق پرجمعیت و ورودی های هوای تازه فاصله داشته باشد و در طول فصل سرمایش تهویه مطبوع نباید در جهت باد ورودی هوای تازه در جهت متداول ترین جهت باد قرار گیرد.
الزامات ساختاری: برای کاهش پراکندگی قطرات آب باید یک دستگاه دمیستر نصب شود. سیستم آب خنک کننده باید مجهز به دستگاه های ضدعفونی مداوم و دوز شیمیایی باشد.
الزامات چیدمان: سیستم باید حداقل 10 متر از مناطق پرجمعیت و ورودی های هوای تازه فاصله داشته باشد و نباید در سمت باد ورودی هوای تازه قرار گیرد.
الزامات سازه ای: برای کاهش پراکندگی قطرات آب باید یک دستگاه دمیستر نصب شود. قطر درگاه پرکننده ضدعفونی کننده باید حداقل 50 میلی متر باشد تا دوز شیمیایی آسان باشد.
مواد مورد نیاز: دیواره داخلی مخزن جمع آوری آب باید صاف و عاری از گوشه های مرده باشد و شیب زهکشی حداقل 2% باشد تا از رشد میکروبی جلوگیری شود.
الزامات نویز نیز اضافه شده است و سیستم باید با *آیین نامه طراحی عایق صدا ساختمان های عمرانی* مطابقت داشته باشد.
استاندارد بازنگری شده در سال 2023 یک بند جلوگیری از خوردگی اضافه کرد که الزام میکند اجزای فلزی پردههای لووردار تحت عملیات گالوانیزه گرم با ضخامت پوشش بیشتر یا مساوی 85 میکرومتر قرار گیرند.
